تبليغاتX
* خودم تنها, تنها دلم *
دیدنها و شنیدنیهایی برای کسانی که عشق زرد دارند

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 25 فروردین1385ساعت 10:32 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 

*****

 

 سرمايه های هر دلی

 

حرفهايی است که برای نگفتن دارد

 

*****

+ نوشته شده در  جمعه 25 فروردین1385ساعت 10:32 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 

منتظر ادامه شعر باشید

+ نوشته شده در  چهارشنبه 23 فروردین1385ساعت 6:54 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 

عجب صبری خدا دارد

 

اگر من جای او بودم

 

         که می دیدم یکی مجنون صحرا گرد سرگردان

 

                       هزاران لیلی ناز آفرین را

 

                             کو به کو آواره مستانه می­کردم

 

*********

 

 عجب صبری خدا دارد

 

  اگر من جای او بودم

 

         که می دیدم یکی عریان و لرزان

 

               دیگری پوشيده از صد جامه رنگين

 

                       جهان را واژگون مستانه می­کردم

 

 

*********

 

 

عجب صبری خدا دارد

 

 اگر من جای او بودم

 

        که اول ظلم را می دیدم از این مخلوق بی­وجدان

 

               زمین و آسمان را با همه زیبایی و زشتی 

  

                                                  ویرانه می­کردم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 17 فروردین1385ساعت 12:29 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 
                   

+ نوشته شده در  سه شنبه 15 فروردین1385ساعت 11:4 قبل از ظهر  توسط ملیحه | 

خودم تنها، تنها دلم

 

                      چـو شام بی­فردا دلم

 

چـوکشتـی بـی ناخـدا

 

                     به سينـه دريـا دلـــم

           

+ نوشته شده در  دوشنبه 14 فروردین1385ساعت 8:4 قبل از ظهر  توسط ملیحه | 

 فصل پایان غم انگیزم مباش

 

          با توام، احساس پاييزم مباش

 

                     بی نگاهت از نگاهم خسته ام

 

                              بس که بر چشمان تو دل بسته ام

                     

             باز کن درهای قلبت را ببین!

  

                         گفته بودی دوستت دارم، همین ؟!!

 

  فارغ از تنهاییم، آسوده ای

 

                  کی تو در بند نگاهم بوده ای؟

 

         سالها دور از نگاهم زیستی

 

 هر چه می گردم تو در من نیستی!

+ نوشته شده در  یکشنبه 13 فروردین1385ساعت 9:40 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 

   ای که شکستی دل اين خسته را

 

   باز نما پنجره بسته را

 

    گرچه دل سخت تورا رحم نيست

 

   باز نگر خاطره ها وهم نيست

 

    ای که ربودی دل بی تاب را

 

   بردی از ديده­ی تر خواب را

 

    ای که زدی بر هستی من رنگ غم

 

    شيشه بختم تو زدی سنگ غم

 

    حاصل من خرمن آتش فروز

 

    سينه­ی غميده مارا نسوز

 

    ای که شدی باعث ويرانيم

 

    باز نگر لحظه ی حيرانيم

 

    عشق، ببين خسته وتنها منم !

 

    آنکه دلش رفته به يغما منم !

 

    عشق، چه آرم که خرايت بود

 

    چون گوهر اشک سزايت بود

 

    اشک و سکوت است دگر کار من

 

    گريه به خلوت شده کردار من

 

    عشق ، ببين تشنه اين مستيم !

 

    باز بسوزان همه هستيم

 

    خاطره هايم همه بر باد تو

 

    مانده ام اما به سر ياد تو

 

    عشق ، ببين بسته رويا منم

 

    خسته ترين عاشق دنيا منم

 

    بعد تو من رو به کجا می کنم

 

   شکوه ز دوری به خدا می کنم .

                        

+ نوشته شده در  پنجشنبه 10 فروردین1385ساعت 10:1 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 

        چرا نگاه نکردم

 

                       میان پنجره و دیدن همیشه فاصله­ای است

 

         چرا نگاه نکردم

 

                       آری آغاز دوست داشتن زیباست

 

                        گـــرچـــه پـایان راه نـاپیـداســـت

 

                        مـــن بـه پـایـان نـیـنـدیشــم

 

                         کـه همین دوست داشتن زیباسـت
+ نوشته شده در  پنجشنبه 10 فروردین1385ساعت 9:35 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 
                                     

 

                              

       

 رفته­ای نقش تو در دیده هویداسـت هنوز

 

 نقشی از خستگی­ات در دل شیداست هنوز

 

  گـرچـه یکبــار از این کوچـه گذشتـی لیکـن

 

 روی آن جای قدمهای تو پیداست هنوز

              

 

 

 دوریت آرامشم برهم زده

 

                      شهر خاموش نگاهم غم زده

 

 این منم در انتظار یک نگاه

 

                        روزهایم برفی و ماتم زده

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 9 فروردین1385ساعت 5:24 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 

به همان سایه همان وهم همان تصویر

 

که سراغش ز غزلهای خود می گیرم

 

به همان زل زدن فاصله دور به هم

 

یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم

 

به تبسم  به تکلم  به دلارایی تو

 

به خموشی  به تماشا  به شکوفایی تو

 

به نفسهای تو در سایه سنگین سکوت

 

به سخن های تو با لهجه شیرین سکوت

 

شبحی چند شب است آفت جانم شده است

 

اول نام کسی ورد زبانم شده است

 

در من انگار کسی در پی افکار من است 

 

یک نفر مثل خودم عاشق دیدار من است

 

یک نفر ساده چنان ساده که از سادگی اش

 

می توان یک شبه پی برد به دلدادگی اش

 

ای تو بی رنگ ترین آیینه یک لحظه بایست

 

راستی این شبه هر شبه تصویر تو نیست

 

حتم دارم که تویی آن شبه آیینه پوش

 

عاشقی جرم قشنگی است به انکار مکوش

 

آری آن سایه که شب آفت جانم شده بود

 

آن الفیا که همه ورد زبانم شده بود

 

اینک از پشت پس آیینه پیدا شده است

 

در تماشاگه این خیل تماشا شده است

 

آن الفبای دبستانی دلخواه تویی

 

عشق من آن شبه شاد شبانگاه تویی   

 

                

              

+ نوشته شده در  چهارشنبه 9 فروردین1385ساعت 5:20 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 

خـــوب رویـــان جهــان رحــم نــدارد دلشـان

 بـایـد از جـان گـذرد هــر کــه شـود عاشقشان

 روز اول کـــه ســـرشـتـنـد زگــل پیکـرشـــان

 سنـگـی انـدر گـلشان بـــود هـمان شــد دلـشان

            

+ نوشته شده در  سه شنبه 8 فروردین1385ساعت 9:50 بعد از ظهر  توسط ملیحه | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ

پیوندهای روزانه
گل پسر دات کام
نرم افزار عکس و عکاسی
فهرست سایتهای ایرانی
دنیای نرم افزار
هر آنچه که می خواهید
پاتوق ایرانی ها
دانلود نرم افزاری مریم
برنامه نویسان رجوع کنند
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
دی 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
پیوندها
*** تایماز ****
** تینای تنها **
بارون می آد نم نم
من و تو
پرنده همیشه تنها
عشق حقیقی
شبهای خط خطی
نیلوفرانه
یک روز بارانی
مثل هیچکس
زمستان
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM