* خودم تنها, تنها دلم *

rozforyou — Mon, 25 Dec 2006 06:29:05 GMT

آبی تر از آنیم که بیرنگ بمیریم

از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

تقصیر کسی نیست که این گونه غریبیم

شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم

rozforyou — Mon, 08 May 2006 18:48:18 GMT

***********

من از خار سر دیوار دانستم

که ناکس کس نمیگردد بدین بالا نشینی

***********

پر پرواز ندارم اما دلی دارم و حسرت درناها

شاملو

***********

لحظه های معین

rozforyou — Fri, 14 Apr 2006 19:01:18 GMT

*****

سرمايه های هر دلی

حرفهايی است که برای نگفتن دارد

*****

کوچه فریدون مشیری

rozforyou — Wed, 12 Apr 2006 15:24:02 GMT

منتظر ادامه شعر باشید

اگر من جای او بودم

rozforyou — Thu, 06 Apr 2006 08:58:18 GMT

عجب صبری خدا دارد

اگر من جای او بودم

که می دیدم یکی مجنون صحرا گرد سرگردان

هزاران لیلی ناز آفرین را

کو به کو آواره مستانه میکردم

*********

عجب صبری خدا دارد

  اگر من جای او بودم

         که می دیدم یکی عریان و لرزان

               دیگری پوشيده از صد جامه رنگين

                       جهان را واژگون مستانه میکردم

*********

عجب صبری خدا دارد

اگر من جای او بودم

      که اول ظلم را می دیدم از این مخلوق بیوجدان

               زمین و آسمان را با همه زیبایی و زشتی



                                                  ویرانه میکردم

گوگوش :

rozforyou — Tue, 04 Apr 2006 07:33:18 GMT

rozforyou — Mon, 03 Apr 2006 04:34:03 GMT

خودم تنها، تنها دلم

چـو شام بیفردا دلم

چـوکشتـی بـی ناخـدا

به سينـه دريـا دلـــم

فصل پایان ...

rozforyou — Sun, 02 Apr 2006 18:09:18 GMT

فصل پایان غم انگیزم مباش

با توام، احساس پاييزم مباش

بی نگاهت از نگاهم خسته ام

بس که بر چشمان تو دل بسته ام

باز کن درهای قلبت را ببین!

گفته بودی دوستت دارم، همین ؟!!

فارغ از تنهاییم، آسوده ای

کی تو در بند نگاهم بوده ای؟

سالها دور از نگاهم زیستی

هر چه می گردم تو در من نیستی!

خسته ترین عاشق دنیا

rozforyou — Thu, 30 Mar 2006 18:30:18 GMT

   ای که شکستی دل اين خسته را

   باز نما پنجره بسته را

    گرچه دل سخت تورا رحم نيست

   باز نگر خاطره ها وهم نيست

    ای که ربودی دل بی تاب را

   بردی از ديدهی تر خواب را

    ای که زدی بر هستی من رنگ غم

    شيشه بختم تو زدی سنگ غم

    حاصل من خرمن آتش فروز

    سينهی غميده مارا نسوز

    ای که شدی باعث ويرانيم

    باز نگر لحظه ی حيرانيم

    عشق، ببين خسته وتنها منم !

    آنکه دلش رفته به يغما منم !

    عشق، چه آرم که خرايت بود

    چون گوهر اشک سزايت بود

    اشک و سکوت است دگر کار من

    گريه به خلوت شده کردار من

    عشق ، ببين تشنه اين مستيم !

    باز بسوزان همه هستيم

    خاطره هايم همه بر باد تو

    مانده ام اما به سر ياد تو

    عشق ، ببين بسته رويا منم

    خسته ترين عاشق دنيا منم

    بعد تو من رو به کجا می کنم

شکوه ز دوری به خدا می کنم .